09 224 61 11

Lettergrootte: a a a

Stressincontinentie

Stress – of inspanningscontinentie is de meest voorkomende vorm van ongecontroleerd urineverlies. Bij vrouwen is deze vorm verantwoordelijk voor dertig tot vijftig procent van alle incontinentieproblemen. Ook jonge vrouwen kunnen er behoorlijk last van hebben.

Stress heeft hier niets te maken met psychische stress, wel met spanning, met druk op de blaas. Urineverlies komt vooral voor tijdens lichaamsinspanningen (iets optillen, joggen of een andere sportbeoefening waarbij je de buikspieren opspant). Dat verklaart meteen ook waarom we spreken over “inspannings”-incontinentie. Maar ook niezen, hoesten of lachen, kan urineverlies uitlokken. Kortom, urineverlies treedt op in alle situaties die gepaard gaan met een plotse drukverhoging op de blaas.

Normaalgezien mag dit geen probleem zijn, want een dergelijke drukverhoging laat zich in normale omstandigheden ook voelen ter hoogte van de urinebuis. De spieren rond de urinebuis trekken bij drukverhoging extra samen, waardoor de urinebuis goed wordt afgesloten zodat geen urine kan lekken.
In geval van een verzwakte bekkenbodem (de meest frequente oorzaak van stressincontinentie bij vrouwen) kan de situatie uit de hand lopen. De bekkenbodemspieren hebben als taak om de organen in het kleine bekken, dus ook de blaas en de urinebuis, te ondersteunen. Wanneer de bekkenbodemspieren verzwakt zijn, gebeurt het dat de urinebuis onvoldoende ondersteund wordt en gaat uitzetten. In dit geval zullen de bekkenbodemspieren er niet meer in slagen om de urinebuis perfect dicht te knijpen bij een plotse drukverhoging op de blaas. Zo gebeurt het dat een schaterlach of hoestbui ontaardt in ongecontroleerd urineverlies.
Verzwakking van de bekkenbodemspieren treedt niet alleen op bij het ouder worden. Ook bevallingen, operaties ter hoogte van de baarmoeder of andere operaties in de onderbuik kunnen de bekkenbodemspieren behoorlijk op de proef stellen. Vandaar dat bekkenbodemtraining tijdens pre - en postnatale gym noodzakelijk is.
Stressincontinentie is zelden een probleem dat zich van vandaag op morgen voordoet. Meestal begint het met het verlies van enkele druppeltjes, maar met de tijd worden de hoeveelheden groter en wordt het probleem dus erger. Op tijd een arts raadplegen is noodzakelijk.
Ongewild urineverlies is geen hopeloze zaak, geen kwaal waarmee je gewoon moet leren leven. Het kan wel degelijk verholpen worden. Dat geldt voor stressincontinentie in het bijzonder. Wel is het belangrijk de juiste diagnose te kennen en de oorzaak van het urineverlies te achterhalen om de meest geschikte behandeling te bepalen.

Enkele mogelijke behandelingen van stressincontinentie:

Algemene tips voor plashygiëne

  • Drink voldoende (te weinig drinken kan blaasinfecties versnellen die op hun beurt incontinentie kunnen uitlokken).
  • Mijd prikdrankjes, thee, koffie en alcohol omdat ze de blaas extra prikkelen.
  • Ga regelmatig naar het toilet en neem er rustig de tijd voor.
  • Onderbreek het plassen niet.
  • Pers tijdens het plassen niet met de buikspieren.
  • Hang niet boven het toilet, maar ga rustig zitten.

 

Incontinentieverbanden

Tegenwoordig is er een uitgebreid gamma kleine, discrete incontinentieverbanden beschikbaar die vocht en geur heel goed absorberen.

 

Medicatie

In sommige gevallen kan medicatie het probleem verhelpen. Vrouwelijke hormonen zijn een voorbeeld. Ze verhogen de sluitingsdruk in de urinebuis en maken het de sluitspier iets gemakkelijker om te weerstaan aan de druk in de blaas. Andere geneesmiddelen hebben vooral een effect op een onstabiele blaas en zijn minder aangewezen bij zuivere stressincontinentie.

 

Spieroefeningen

In geval van een verzwakte bekkenbodem kunnen oefeningen de spieren verstevigen, zodat ze de blaas en de urinebuis beter op hun plaats houden. Tijdens de training leert de kinesist aan hoe je de bekkenbodemspieren kunt opspannen en ontspannen. Dit is een goede oefening om de bekkembodem te verstevigen. In geval van milde stressincontinentie kan het gebeuren dat deze oefeningen volstaan om het ongewild urineverlies te verhelpen. Dagelijks oefenen is echter nodig. Het voordeel is dat je altijd en overal kan oefenen (in de auto, aan je bureau, voor de televisie,…). Het vraagt weinig inspanning en niemand merkt er iets van.

 

Heelkundige ingreep

Wanneer algemene raadgevingen voor een goede plashygiëne, bekkenbodemtraining of medicatie niet volstaan, kan de arts een heelkundige correctie nodig achten.

De eerste stap in de aanpak van ongewild urineverlies is het stellen van de juiste diagnose. De arts zal vragen stellen over de plasgewoonten en de medische achtergrond. Een urineonderzoek kan eveneens nuttige informatie aan het licht brengen. Daarnaast kunnen specifieke onderzoeken van de blaas en de urinewegen aangeraden zijn om uit te maken waar het probleem precies zit. Ze leveren informatie over de juiste ligging van de blaas, de urinebuis en de sluitspier rond de urinebuis. Een ander onderzoek is het urodynamisch onderzoek: via een zeer fijn plastieken buisje dat via de urinebuis in de blaas wordt gebracht, kan de arts de druk meten ter hoogte van de blaas en de urinebuis. Het onderzoek biedt informatie over de werking van de blaasspieren, alsook over de spieren en de sluitspier rond de urinebuis. Deze onderzoeken zijn niet pijnlijk.

Laatste update 01/12/2017 - team urologie, andrologie en steenkliniek