Bij een uitlokkingstest onderzoeken we of je last hebt van bepaalde hartritmestoornissen. Dat gebeurt door je een specifieke medicatie te geven, zoals ajmaline, adenosine, isoprenaline of adrenaline.
Tijdens de hele test maken we een elektrocardiogram (ECG) of hartfilmpje. Zo zien we meteen of er signalen zijn die hartritmestoornissen kunnen veroorzaken. Meestal gebeurt de test heel veilig en krijg je niet echt last van hartritmestoornissen. Zodra we stoppen met de medicatie en het onderzoek beëindigen, verdwijnen de afwijkingen op het ECG opnieuw.
Deze testen kunnen deel uitmaken van een elektrofysiologisch onderzoek. Dat is een invasief onderzoek om hartritmestoornissen op te sporen. Ze kunnen ook afzonderlijk worden uitgevoerd zoals de ajmalinetest en de adenosinetest.
Een ajmalinetest is een specifiek onderzoek om te controleren of je het Brugada-syndroom hebt. Dat is een erfelijke aandoening waarbij de elektriciteit in je hart verstoord is. Hierdoor heb je meer kans op hartritmestoornissen die gevaarlijk kunnen zijn en tot een plotselinge hartdood kunnen leiden.
Er zijn verschillende redenen waarom de arts deze test voorstelt:
Een cardioloog of een arts-assistent in opleiding doet het onderzoek samen met een gespecialiseerde verpleegkundige. De test vindt plaats op de afdeling hartkatheterisatie.
De ajmalinetest zelf duurt ongeveer 15 minuten. In totaal ben je 1 tot 1,5 uur in het ziekenhuis door de voorbereiding en de nazorg. Na de test bespreekt de cardioloog of de arts-assistent meteen de uitslag met jou. Anderhalf uur na de test mag je alweer naar huis.
Een adenosinetest is een onderzoek van het hart. De cardioloog controleert hiermee of je een extra elektrische verbinding in je hart hebt (een 'accessoire verbinding'). Dit is een aangeboren extra lijntje tussen de voorkamers en de kamers van je hart. Zo'n verbinding kan hartritmestoornissen veroorzaken.
Er bestaan verschillende soorten van deze verbindingen. Artsen gebruiken de adenosinetest specifiek om het Wolff-Parkinson-White (WPW) syndroom op te sporen. Vinden we een extra verbinding? Dan kan de arts deze later meestal wegbranden via een katheterablatie.
Je arts stelt dit onderzoek meestal voor als je last hebt van de volgende klachten:
Een cardioloog of een arts-assistent in opleiding doet het onderzoek samen met een gespecialiseerde verpleegkundige. De test gebeurt op de afdeling hartkatheterisatie.
Het onderzoek zelf duurt ongeveer 10 minuten. Na de test bespreekt de cardioloog of de arts-assistent meteen de uitslag met jou. Een uur na de test mag je alweer naar huis.
Groenebriel 1
9000 Gent
GPS adres
Terhagen