Eind 2019 startten we in ons ziekenhuis met een anticoagulant stewardship werkgroep. De werkgroep ontstond uit de diensten apotheek en hart- en vaatziekten, aangevuld met vertegenwoordigers van andere specialismen. Door het gebruik van anticoagulantia en thromboseprofylaxie onder de broodnodige aandacht te brengen heeft het stewardship behoorlijk wat buzz en impact rond dit topic kunnen opwekken. Anticoagulantia zijn immers vaak gebruikte geneesmiddelen, zowel in het ziekenhuis als in ambulante setting, waarbij veel zorgverstrekkers betrokken zijn. Er kan dus heel wat fout gaan en dat werd al meermaals aangetoond in wetenschappelijke literatuur.
De werkgroep beoogt kwaliteitsmonitoring en veiligheid en streeft goed en rationeel voorschrijfgedrag van anticoagulantia en hun bridging na, zowel in preventiebeleid (profylaxe) als in pre- en postoperatieve opvolging. Tijdens de moeilijke coronaperiode heeft de werkgroep via de begeleiding van een masterproef van een ziekenhuisapotheker in opleiding het rationele denken en voorschrijven van antico bij de artsen en ASO’s in kaart gebracht. Via dit onderzoek willen we achterhalen welke risicofactoren fouten in de hand werken (en aldus de patiëntveiligheid negatief beïnvloeden) om in een tweede fase gerichte acties te ondernemen om het proces te optimaliseren. We maakten een risicoanalyse op basis van gegevens uit onze ziekenhuisprogramma’s zoals incidentmeldingen, farmaceutische adviezen en verbruikscijfers. Interne zorgverstrekkers kregen een bevraging over het huidig beleid en hun verwachtingen naar de toekomst toe. De resultaten, gedetecteerde risicofactoren en aanbevelingen voor de toekomst vatten we samen op een poster die werd voorgesteld op twee congressen (The European Association of Hospital Pharmacists - EAHP en The Belgian Society of Cardiology - BSC).
We kunnen uit ons onderzoek besluiten dat het stewardship zich vooral moet focussen op multidisciplinair overleg, opleiding en communicatie rond het rationeel gebruik van anticoagulantia in het ziekenhuis. Ambulante zorgverstrekkers zijn hierbij een belangrijke partner aangezien zowel voor als na opname in het ziekenhuis (tijdelijke) wijzigingen aan de behandeling noodzakelijk kunnen zijn.
